Koszula na guziki, jaką znamy dziś, nie była projektowana z myślą o kobietach. W latach 70. XIX wieku krawcy z Londynu i Paryża przeprojektowali najbardziej podstawowy element męskiej garderoby, dodając guziki z przodu, lamowane szwy i łączenia na ramionach, które dawały lepsze dopasowanie. Ta koszula przez kolejne stulecie stała się symbolem dobrego smaku i pozycji społecznej, bo jej nieskazitelna biel sugerowała, że noszący ją człowiek nie pracuje fizycznie.

Dziś sytuacja jest odwrotna. Według przytoczonych danych dwie trzecie mężczyzn rezygnuje z tradycyjnego stroju do pracy na rzecz polo i koszulek. Koszule na guziki znalazły natomiast nowych odbiorców wśród kobiet. Zainteresowanie kobiecymi koszulami tego typu w Stanach Zjednoczonych więcej niż podwoiło się od 2019 roku i w kwietniu osiągnęło najwyższy poziom od dekady, według danych Google Trends. Autorzy tekstu zwracają uwagę, że ten wzrost może mieć związek z sytuacją zawodową kobiet, bo według raportu McKinsey firmy wycofują się z części zobowiązań dotyczących równości płci, a kobiety otrzymują mniej wsparcia i możliwości awansu. Sięganie po ubiór kojarzony z autorytetem i kompetencją ma wtedy swoją logikę.

Branża mody to zauważyła. Na rynku pojawiły się marki, których celem jest dopasowanie koszuli wizytowej do kobiecego ciała. Projektanci podchodzą do tego na różne sposoby. With Nothing Underneath zachowuje męski krój, ale subtelnie modyfikuje go pod kobiecą sylwetkę. Frank & Eileen przerabia tkaniny koszulowe, które dotąd zarezerwowane były dla mężczyzn, na modele podkreślające kobiece kształty. TWP z kolei dopracowuje estetykę wielkiej, pożyczonej z męskiej szafy koszuli. Jak ujęto to w tekście, również dziś krawcy znów się ścigają w przeprojektowywaniu koszuli, tym razem dla kobiet.

Warto zaznaczyć, że damskie koszule nie są nowością. Od lat 80. marki projektują koszule na guziki dla kobiet, jednak często robią to w sposób, który ma je sfeminizować: dodają lamówki i wcięcia w talii, by podkreślić klepsydrowatą figurę. Taki styl nie każdej przypada do gustu. Wiele kobiet sięga po koszulę właśnie dlatego, że jest w niej coś męskiego i kojarzy się z siłą. Pip Durell, założycielka marki With Nothing Underneath, przez lata pracy redaktorki w magazynach Vogue i Tatler nosiła dżinsy i męską koszulę. Na sesjach kazała modelkom zakładać męskie koszule, inspirując się kobietami, które tak się ubierały, jak Coco Chanel pożyczająca koszule od partnera, Patti Smith na okładce albumu Horses z 1975 roku czy Sharon Stone w męskiej koszuli z Gapa podczas gali Oscarów w 1998 roku.

Problem polega jednak na tym, że męska koszula inaczej układa się na kobiecym ciele. Ramiona są za szerokie, rękawy za długie, tkanina napina się na biodrach i odstaje przy biuście. Durell w 2017 roku postanowiła stworzyć markę, która zaoferuje kobietom koszule o takim samym układzie tkaniny i kroju jak męskie. Zaczęła od jednego modelu, Boyfriend, o przerośniętych proporcjach i prostym kroju. Pod powierzchnią marka przeprojektowała jednak konstrukcję koszuli pod anatomię kobiety. Męskie koszule są szersze z przodu, by pomieścić szerokie barki, a WNU poszerza tył, by z przodu zostało dość materiału na biust. Guziki umieszczono tak, by nie dochodziło do rozchylania, dół koszuli ma dodatkową długość, żeby swobodnie opinać szersze biodra, a dolna dziurka na guzik biegnie poziomo, dzięki czemu koszula pozostaje zapięta po wpuszczeniu w spodnie. Co ciekawe, w damskich koszulach guziki zwykle są z lewej strony, a w modelach WNU znajdują się z prawej.

Jak tłumaczy Phoebe Minney, szefowa marki, guziki zostały po męskiej stronie koszuli jako hołd dla inspiracji. Według niej wiele klientek dopiero wchodzi na rynek pracy i zastanawia się, co założyć na pierwsze poważne stanowisko, na przykład w kancelarii prawniczej czy banku. Nawet najbardziej formalne zawody łagodzą dziś dress code, a dobrze skrojona, lekko przeskalowana koszula pozwala kobiecie czuć się pewnie bez wrażenia przebrania. Biała koszula z szerokimi nogawkami bywa też wygodniejsza niż garnitur. WNU projektuje swoje garnitury z myślą o ruchu, bo, jak mówi Sarah Stokes, szefowa działu projektowania, mężczyźni, na których wzorowano męskie krawiectwo, nie musieli codziennie jeździć metrem ani nosić dzieci.

Zespół projektowy marki przykłada wagę do każdego detalu, zwracając uwagę na miejsca, w których koszula mogłaby się wysunąć z spodni albo uciskać. Jak podsumowuje Stokes, klientka może nie zobaczyć tych szczegółów na wieszaku, ale poczuje je, kiedy ubierze koszulę. Dla czytelniczek, które szukają jednej, dobrze skrojonej koszuli na co dzień i do pracy, to przypomnienie, że dopasowanie często decyduje o tym, czy ubranie w ogóle chce się nosić.

18Wyświetlenia

Autor

Zdrowie i relacje

Joanna Lis — zdrowie i relacje, Jej Tempo.