Odkładanie nieprzyjemnego zadania na później rzadko przynosi ulgę. Wręcz przeciwnie, im dłużej ciąży nad nami świadomość tego, co trzeba zrobić, tym bardziej męczące staje się samo oczekiwanie. Tę prostą prawdę podkreślają autorzy materiału opublikowanego przez Fast Company, którzy zebrali porady dwudziestu trzech członków Impact Council, czyli grupy menedżerów i liderów z różnych branż. Ich wspólny wniosek jest jasny: lęk przed zadaniem rośnie wraz z każdym dniem zwłoki.
Najczęściej powtarzającą się radą jest zrobienie pierwszego kroku od razu, zanim zdążymy sobie wmówić, że lepiej poczekać. Eksperci sugerują, by podzielić zadanie na drobne, fizyczne działanie, na przykład otwarcie dokumentu czy napisanie pierwszego zdania maila. Inni proponują pracę w małych, codziennych porcjach zamiast odkładania wszystkiego na jeden długi blok czasu. Wśród rad pojawia się też rozwiązanie zaskakująco proste: poproszenie koleżanki lub kolegi z zespołu o towarzyszenie przy zadaniu, tak zwany body double, który pomaga utrzymać skupienie.
Niektórzy z ekspertów radzą, by najtrudniejsze zajęcie wykonać jako pierwsze, najlepiej wcześnie rano. Inni zwracają uwagę na planowanie dnia zgodnie z naturalnym rytmem energii. Twórcze zadania warto zaplanować na poranek, a sprawy czysto operacyjne przesunąć na środek dnia. Trudne zadania można wykonywać w godzinach szczytowej energii, a nierozwiązane kwestie twórcze pozostawić do kolejnego dnia, by spojrzeć na nie świeżym okiem. Porady obejmują również grupowanie drobnych obowiązków administracyjnych w jeden cotygodniowy blok, dzięki czemu nie rozpraszają tygodnia.
Ważnym elementem wielu rad jest nazwanie samego lęku. Zanim zabierzemy się do zadania, warto zastanowić się, co dokładnie nas blokuje i jaka jest jego podstawa. Pomocne może być też powiązanie nieprzyjemnego obowiązku z konkretnym rezultatem, któremu służy, bo wtedy łatwiej dostrzec jego sens. Kilku ekspertów proponuje również nagradzanie się po wykonaniu zadania, na przykład ulubioną kawą czy krótką przerwą, co pomaga utrwalić pozytywne skojarzenia. W przypadku rozmów o wysokiej stawce zalecane jest przygotowanie konspektu, który porządkuje myśli i zmniejsza napięcie.
Autorzy materiału zwracają uwagę na jeszcze jedną kwestię: część zadań, które najbardziej nas obciążają, wcale nie jest pilna z biznesowego punktu widzenia, a mimo to wisi nad nami tygodniami. Dlatego eksperci sugerują, by zapytać siebie, czy to my jesteśmy właściwą osobą do jego wykonania. Jeśli ktoś inny zrobi to lepiej, warto je przekazać. Część członków rady wspomina również o automatyzacji powtarzalnych czynności. Jeden z nich korzysta z asystenta opartego na sztucznej inteligencji, a inni radzą, by przeanalizować, jakie dane wchodzą do rutynowego procesu i jaki wynik z niego wychodzi, aby wyeliminować zbędne kroki.
Warto pamiętać, że przedstawione porady mają charakter anegdotyczny. Opierają się na doświadczeniach menedżerów i liderów z różnych branż, a w materiale nie przywołano żadnych badań empirycznych, które potwierdzałyby skuteczność poszczególnych technik. Mimo to wiele z nich jest prostych do wypróbowania i nie wymaga żadnych nakładów. Dla czytelniczek, które zmagają się z odkładaniem trudnych zadań, może to być punkt wyjścia do wypracowania własnego sposobu radzenia sobie z presją i obowiązkami.
17